Efendim, bizim şirket bir kraliyet malum, ama iflas etme noktasında bir kraliyet olarak hayatını idame ettiriyor epeydir:) Biz kendi aramızda loto falan oynuyoruz, bir ay sonra, yok iki ay sonra tamamdır diyerek!
Yakındaki adliyenin minibüsü, bizim servis arabalarından biri oldu epeydir, elemanlar hergün mesailerinin bir kısmını bizim kapının önünde geçiriyorlar... Aramızda platonik bir bağ oluştu artık, gelmedikleri gün birbirimizi özlüyoruz hatta:)))
Bazıları gelmeden haber veriyor, müsaitseniz bizimkiler size hacze gelecekler diye.. Sağolsunlar çok nazik kimseler. Biz de tabi hemen hazırlanıyoruz, bilgisayar, yazıcı, kablo, gazete, kitap bütün sahip olduklarımızı çekmecelere yerleştirip ortalığı temizliyoruz:) Geldiklerinde çok etkileniyorlar kesinlikle... Ama asıl tuhaf olan, biz sevgili hacizci misafirlerimizi kapıdan gönderdiğimizde, kraliçenin yüzüne yansıyan tarifsiz mutluluk:))) İnsanın bu adamlar keşke hergün gelse diyesi geliyor:)))
Kralımızın gelen gidenle pek ilgisi yok, pek huzuruna çıkartmıyor onları, meşgul tabi... Ara sıra konuya damardan giren sorularını duyuyoruz sadece... Mesela bizim emektar amcayı arayıp, şirkete aldığımız tuvalet kağıtlarının kaç yaprak olduğunu falan soruyor! Kraliyeti kurtaracak bir formül üzerinde çalışıyor sanırım!
1 yorum:
sizin tuvaletteki kağıtlar tek katlı mı çift katlı mı çift katlıysa katları ayırıp bi rulo daha yapabilir. kurtaracaksa bu kurtarır zaten bir şirketi. bir de kağıtları kendi odasına alsın her tuvalete gidene bir yaprak versin;)
Yorum Gönder